67 w klasie: przewodnik przetrwania dla nauczycieli

Zapytaliśmy nauczycieli, co robili z 67. Odpowiedzi były spójne i trochę ponure. Oto co zadziałało, co nie, i co pogorszyło sprawę.

Pogorszyło sprawę

1. Zakazanie tego. Zamienia odruch w bunt. Cicha wersja rękami pojawia się w ciągu godziny.
2. Wyjaśnianie tego. Czytanie definicji mema na głos to najbardziej 67 rzecz, jaka może się wydarzyć w klasie. Sala się z tego nie podniesie.
3. Widoczna irytacja. Reakcja jest nagrodą. Każde westchnienie to punkt na tablicy.

Nic nie dało

• Pomijanie strony 67. Zauważyli. Zawsze zauważają.
• Mówienie bardzo wyraźnie "sześćdziesiąt siedem". Też zauważone. Też śmieszne.
• Kara po lekcjach. Dokłada historię do mema.

Naprawdę zadziałało

1. Budżet. "Jedno six seven na lekcję, dla całej klasy. Użyjcie go, kiedy się liczy." Dzieciaki negocjują między sobą, kiedy go wydać. Posłuszeństwo jest wysokie, bo żart zamienia się w strategię.
2. Zła wersja. Zrób gest raz, źle: ręce razem, za szybko, powiedz "sześćdziesiąt siedem". Sala zamilka z zażenowania. Nie rób tego drugi raz.
3. Własność. Pozwól klasie nazwać jedną rzecz "tą rzeczą od 67": roślinę, krzesło, dzwonek. Liczba dostaje swój dom i przestaje kolonizować wszystko inne.
4. Czas. Każdy nauczyciel, który powiedział "po prostu czekałem", zgłosił, że to zniknęło z jego klasy w ciągu dwóch miesięcy, niezależnie od tego, co działo się na korytarzu.

Konkretnie dla nauczycieli matematyki

Nie da się uniknąć 6 i 7. Używaj ich celowo, wcześnie i często, aż reakcja się wyczerpie. Jeden nauczyciel zaczynał każdą lekcję przez tydzień od zadania z 6 i 7. W piątek klasa miała tego dość. Nuda to jedyna rzecz, która kiedykolwiek pokonała mem.

Dlaczego nam zależy

Zrobiliśmy grę o tej liczbie i wolelibyśmy, żeby nauczyciele nas nie znienawidzili. Jeśli gra pomaga, dając liczbie inne miejsce do życia, dobrze. Jeśli nie, sztuczka z budżetem i tak działa.