Say 67, wskazówki punktacji głośności: jak krzyczeć dla maksymalnych punktów

Każdy punkt, który zdobywasz w Say 67, bierze się z dwóch połączonych składników: jak szybko zareagowałeś i jak głośno krzyczałeś. Reakcja przyciąga całą uwagę, bo wydaje się „prawdziwą” umiejętnością, ale głośność na papierze jest warta tyle samo, a większość graczy zostawia na stole darmowe punkty, krzycząc niechlujnie zamiast krzyczeć mądrze.

Co naprawdę mierzy miernik

Ten rząd słupków na dole ekranu, limonkowy z jednej strony rosnący w stronę ikony mikrofonu, magenta i pomarańczowy wypełniające się z drugiej, to odczyt na żywo aktualnej głośności twojego mikrofonu. Wypełnia się w czasie rzeczywistym, gdy robisz się głośniejszy, i to ten sam sygnał, którego gra używa do punktowania twojego krzyku w momencie, gdy mówisz „six seven” przy prawdziwym 67.

Miernik resetuje się co rundę. Nie ma żadnej sztuczki „rozgrzej mikrofon”, która przenosi się dalej, każdy krzyk jest oceniany na świeżo względem skalibrowanego hałasu twojego pokoju od samego początku sesji.

Głośno bije cicho, ale wyczucie czasu wciąż wygrywa

Oto część, którą ludzie odwracają: głośność ma pułap. Po przekroczeniu pewnej głośności, krzyczenie jeszcze mocniej nie dodaje więcej punktów, już osiągnąłeś sufit tej połowy wzoru. Czas reakcji z kolei nagradza cię tym bardziej, im szybciej reagujesz, aż do samego końca. Więc głośny, ale nieco spóźniony krzyk może w rzeczywistości zdobyć mniej punktów niż cichszy krzyk, który ląduje w chwili pojawienia się liczby.

Zwycięskim ruchem nie jest „wrzeszcz tak mocno, jak fizycznie się da”. To „zdecyduj się na naprawdę głośny, ostry krzyk dokładnie w momencie, gdy rozpoznasz 67”, nie pół sekundy później, gdy twój mózg wreszcie nadąży.

Praktyczna technika

Kilka rzeczy, które naprawdę pomagają, gdy zagrałeś już garstkę rund:

Krzycz z klatki piersiowej, nie z gardła. Ostre, pełne „six seven” niesie się głośniej i z mniejszym wysiłkiem niż piskliwe, a będziesz to robić dziesiątki razy na przejazd.
Trzymaj telefon albo mikrofon w stałej odległości. Przybliżanie się między krzykami zaburza to, jak ta sama głośność głosu jest odczytywana przez grę.
Nie testuj krzyku szeptem tuż przy mikrofonie podczas kalibracji, bo to zaburza twój cichy poziom bazowy i może sprawić, że zwykły hałas pokoju zostanie później błędnie odczytany jako trafienie.
Zresetuj postawę między rundami. Zgarbiony nad biurkiem, twój głos kieruje się w dół zamiast w mikrofon, i zauważysz cichsze odczyty przy tym samym wysiłku.

Pokój ma większe znaczenie, niż myślisz

Say 67 kalibruje się do twojego konkretnego pokoju podczas tej jednej sekundy ciszy przed startem. Cicha, wyściełana dywanem sypialnia daje bardzo niski poziom szumu tła, co oznacza, że nawet umiarkowany krzyk rejestruje się jako duży skok głośności. Hałaśliwa kuchnia albo pokój z graną muzyką ustawia wyższy poziom bazowy, i będziesz potrzebować naprawdę więcej głośności, żeby przekroczyć ten sam względny próg.

Jeśli gonisz za poważnym wynikiem głośności, graj gdzieś cicho. To nie oszustwo, tak dosłownie ma działać krok kalibracji, uczciwy wynik głośności zawsze jest względny wobec poziomu bazowego twojego własnego pokoju, nie jakiejś stałej, uniwersalnej liczby decybeli.

Kombo też wchodzi w interakcję z głośnością

Pamiętaj, że obie połowy twojego wyniku, reakcja i głośność, po zsumowaniu są mnożone razem przez twoją aktualną serię komba. Duże, głośne trafienie przy kombo x1 jest w porządku. Dokładnie to samo trafienie przy kombo x5 jest warte pięć razy więcej. Więc najcenniejszym celem nie jest „jeden idealny wrzask”, tylko długa, nieprzerwana seria solidnych, natychmiastowo głośnych trafień, która utrzymuje ten mnożnik na maksimum tak długo, jak to możliwe.

Gdy już opanujesz głośność, połącz ją z ostrzejszym wyczuciem czasu, korzystając z naszego przewodnika po treningu czasu reakcji. Potem idź sprawdzić oba na ekranie wyników. Zagraj w Say 67 i sprawdź swój najgłośniejszy procent na ekranie wyników, albo wymień się wskazówkami z innymi głośnymi graczami na czacie.