Skąd wziął się gest dłoni 67 i dlaczego wykorzystuje go Simon

Zanim stało się grą, „six seven” było po prostu gestem dłoni, jedna dłoń unosi się, gdy druga opada, jakbyś ważył dwie niewidzialne rzeczy na niewidzialnej wadze. Jeśli spędziłeś choć trochę czasu w internecie w ciągu ostatnich kilku lat, niemal na pewno to widziałeś: dzieciaki robiące to na korytarzach, klipy z tym wszytym w filmy, frazę wykrzykiwaną razem z ruchem. Six Seven Simon istnieje, bo ten gest naprawdę jest przyjemny do wykonywania rękami, a gra zbudowana w całości wokół powtarzania gestów dłoni wydawała się oczywistym miejscem, żeby go wykorzystać.

Gest, rozłożony na czynniki

Podstawowy ruch jest na tyle prosty, że każdy potrafi go wykonać w kilka sekund: jedna dłoń idzie w górę, druga w dół, tam i z powrotem, podczas gdy mówisz na głos „six, seven”. Odczytuje się to jak coś pomiędzy wzruszeniem ramion a wagą, niepewne i zabawne jednocześnie. Ta niejednoznaczność to część tego, co sprawiło, że się rozprzestrzenił. Nie oznacza niczego konkretnego, i dokładnie dlatego tak wielu różnych ludzi mogło przypisać mu własne znaczenie.

Od gestu do mechaniki gry

Six Seven Simon bierze dokładnie ten sam fizyczny słownik i zamienia go w cztery klocki budulcowe prawdziwej gry pamięciowej. Sześć staje się podniesioną lewą dłonią. Siedem staje się podniesioną prawą dłonią. Pełny gest „six seven”, obie dłonie razem w górze, staje się własnym, trzecim polem. A klaśnięcie, obie dłonie zamknięte, dopełnia zestaw jako czwarty ruch, który pierwotnie nie był częścią memu, ale idealnie pasuje do jego rytmu.

To, co kiedyś było luźnym, swobodnym ruchem dłoni między znajomymi, staje się czymś z prawdziwymi zasadami, gdy zostanie wgrane do gry pamięciowej: obejrzyj sekwencję tych czterech gestów, a potem powtórz ją dokładnie, z jednym ruchem dodanym w każdej pokonanej rundzie.

Dlaczego konkretnie gra pamięciowa

Gesty dłoni i gry pamięciowe mają za sobą długą wspólną historię, na długo, zanim istniało „six seven”. Klasyczny format, obejrzyj rosnącą sekwencję sygnałów, powtórz ją, był wbudowywany w niezliczone gry i zabawki, bo działa: jest natychmiast zrozumiały, można w niego grać w nieskończoność, i staje się trudniejszy w zupełnie naturalny sposób, po prostu przez dodanie kolejnego kroku. Owinięcie tego sprawdzonego formatu wokół gestu, który ludzie już znają i lubią wykonywać rękami, było dość bezpośrednim posunięciem. Nie uczysz się nowych zasad, obserwujesz coś znajomego i to powtarzasz, tylko z presją rosnącej sekwencji i kurczącego się czasu między błyskami.

Zachowanie memu, dodanie wyzwania

Część tego, co czyni tę grę satysfakcjonującą, to fakt, że cztery gesty nie są dowolnymi kształtami wymyślonymi na tę okazję. To prawdziwe ruchy, które ludzie już kojarzą z „six seven”. Granie w tę grę oznacza fizyczne wystukiwanie tych samych gestów, na których zbudowany jest mem, tylko teraz ułożonych w sekwencje, które testują, jak dobrze potrafisz utrzymać wzorzec w głowie pod narastającą presją.

Ten związek ma większe znaczenie, niż mogłoby się wydawać. Gra pamięciowa zbudowana wokół losowych kształtów albo kolorów działa dobrze mechanicznie, ale gra pamięciowa zbudowana wokół gestu, który już rozpoznajesz i lubisz wykonywać, niesie dodatkową warstwę znajomości od samej pierwszej rundy. Nie uczysz się słownika od zera, już nim mówisz.

Gest żyje dalej też w rankingu

Za każdym razem, gdy ktoś dzieli się osobistym rekordem z Six Seven Simon, dzieli się liczbą rund zbudowaną w całości z tego samego ruchu dłoni, tylko powtarzanego w coraz dłuższych łańcuchach. Mem, który zaczął się jako coś, co ludzie robili dla śmiechu między znajomymi, staje się wewnątrz gry prawdziwą, mierzalną umiejętnością z przypisaną do niej liczbą.

Ciekawi cię, jak ten gest naprawdę sprawdza się jako pełna gra? Zagraj w Six Seven Simon i sam wystaw ten ruch na próbę. Jeśli chcesz pełne zestawienie zasad, zanim zaczniesz, przeczytaj nasz przewodnik jak grać, albo idź na czat i powiedz nam, gdzie po raz pierwszy zobaczyłeś ten gest.