Say 67, jak grać: tryby, życia i punktacja

Say 67 wygląda prosto przez jakieś cztery sekundy. Na ekranie miga liczba. Jeśli to 67, krzyczysz „six seven” do mikrofonu tak głośno i szybko, jak potrafisz. Jeśli to nie 67, nic nie robisz. Potem gra przyspiesza, i wciąż przyspiesza, i nagle wrzeszczysz do telefonu w sposób, który wyglądałby bardzo dziwnie dla każdego przechodnia.

Oto wszystko, co naprawdę dzieje się pod maską, żeby twój pierwszy przejazd nie skończył się konsternacją.

Ekran ustawień

Zanim cokolwiek zamiga, wybierasz tryb. Tryb mikrofonu nasłuchuje przez twój mikrofon i tylko przez niego, gra analizuje dźwięk na twoim urządzeniu i nic nie jest nagrywane ani nigdzie wysyłane. Tryb cichego stukania całkowicie pomija mikrofon: po prostu stukasz gdziekolwiek na ekranie w chwili, gdy pojawi się 67. Wybierz też pseudonim, skoro już tam jesteś, bo twój wynik może trafić do rankingu, gdy runda się skończy.

Jeśli wybierzesz tryb mikrofonu, najpierw jest krótki krok kalibracji. Zachowaj ciszę przez mniej więcej sekundę, żeby gra mogła poznać, jak brzmi cisza w twoim pokoju. Ma to większe znaczenie, niż się wydaje, nasz przewodnik po punktacji głośności dokładnie tłumaczy dlaczego.

Podstawowa pętla rozgrywki

Gdy naciśniesz start, na środkowym panelu pojawia się duża liczba, otoczona po bokach dwiema mniejszymi liczbami-pułapkami. Przez większość czasu ta środkowa liczba to nie 67. Może to być 66, 76, 6, 7, 60, 77 albo garstka innych liczb wybranych specjalnie dlatego, że wyglądają albo brzmią blisko prawdziwej liczby. Mniej więcej cztery razy na dziesięć ta liczba to naprawdę 67.

Twoje zadanie:

• Widzisz 67, natychmiast krzyczysz „six seven” (albo stukasz, w trybie stukania).
• Widzisz cokolwiek innego, zostajesz cicho i nieruchomo.
• Reaguj szybko, reaguj głośno, i nie strzelaj przedwcześnie na znak-pułapkę.

Każdy błysk pozostaje na ekranie tylko przez kurczące się okno czasowe. Wczesne rundy dają ci znacznie ponad sekundę. Graj dalej, a to okno zwęża się runda po rundzie, więc gra naprawdę staje się trudniejsza, im dłużej przetrwasz, nie tylko głośniejsza.

Życia i co naprawdę cię kosztuje

Zaczynasz z trzema życiami, pokazanymi jako serca w prawym górnym rogu. Krzyknięcie albo stuknięcie przy złej liczbie natychmiast kosztuje życie, na ekranie migocze na czerwono „TO NIE BYŁO 67”, więc nie ma wątpliwości, co się właśnie stało. Strać wszystkie trzy życia, a przejazd się kończy.

Ominięcie prawdziwego 67 (pozwolenie mu zniknąć bez reakcji) nie kosztuje życia. Miga wtedy „OMINIĘTE 67” i resetuje twoje kombo do zera, co ma duże znaczenie dla wyniku, ale twoje serca pozostają nietknięte. Innymi słowy: wahanie się jest tanie, złe zgadywanie jest kosztowne. W razie wątpliwości, poczekaj o pół uderzenia dłużej, zanim się zdecydujesz.

Jak buduje się twój wynik

Każde poprawne trafienie na prawdziwe 67 wypłaca dwie rzeczy naraz: składnik reakcji (szybsza odpowiedź, więcej punktów) i składnik głośności (głośniejszy krzyk, więcej punktów, aż do pułapu). Te dwie liczby dodają się do siebie, a potem mnożą przez twoją aktualną serię komba, która rośnie z każdym kolejnym poprawnym trafieniem i osiąga pułap na pięciokrotności.

Ten mnożnik to prawdziwa nagroda. Seria czystych, szybkich trafień z rzędu jest warta dramatycznie więcej niż ta sama liczba trafień rozrzuconych z błędami pomiędzy, więc ochrona komba jest często cenniejsza niż wyciśnięcie jeszcze jednego głośnego krzyku.

Gdy przejazd się kończy

Osiągnij zero żyć, a dostaniesz ekran wyników: wynik końcowy, liczbę przeżytych rund, twój najgłośniejszy procent w tym przejeździe i twój osobisty rekord. Stamtąd możesz od razu wrócić do gry, udostępnić wynik albo sprawdzić ranking, żeby zobaczyć, jak twój przejazd wypada na tle reszty świata.

Gotowy, żeby naprawdę spróbować. Zagraj w Say 67 i sprawdź, ile rund wytrzymasz, zanim złapie cię wyczucie czasu. Gdy będziesz mieć przejazd, z którego jesteś dumny, wrzuć swój wynik na czat i zobacz, kto jeszcze krzyczy właśnie teraz do swojego ekranu.