Prywatność mikrofonu w Say 67: co jest słyszane, co nie
Jak naprawdę działa mikrofon w Say 67, co twoje urządzenie robi z twoim głosem i dlaczego nic nigdy nie opuszcza twojej przeglądarki.
· 3 min czytania · od zespołu 67
Six seven! Nie tylko to czytaj: Zagraj w 67 Dołącz do czatu
Gdy gra pierwszy raz prosi o dostęp do mikrofonu, w głowie większości ludzi włącza się mały alarm, i to zupełnie rozsądna reakcja. Więc zanim krzykniesz choćby jedno „six seven” do telefonu, oto dokładnie, co Say 67 robi z twoim głosem, prostym językiem.
Prośba o zgodę
Gdy wybierzesz tryb mikrofonu i naciśniesz start, twoja przeglądarka pokazuje swoje zwykłe okno z prośbą o dostęp do mikrofonu. To ten sam systemowy komunikat, który pokazałaby dowolna strona z dowolnego powodu, rozmowy wideo, notatki głosowe, cokolwiek. Say 67 nie może go pominąć ani po cichu uzyskać dostępu do mikrofonu w tle. Jeśli powiesz nie, albo jeśli w ogóle nie masz mikrofonu, gra po cichu przełącza się na tryb cichego stukania, żebyś wciąż mógł grać.
Co naprawdę dzieje się z dźwiękiem
Gdy dostęp zostanie przyznany, gra odczytuje strumień dźwięku na żywo i mierzy jego głośność w czasie rzeczywistym, dziesiątki razy na sekundę. Ten pomiar to pojedyncza liczba: jak głośno jest teraz w pokoju. To nie transkrypcja, nie nagranie, nie zapisany gdziekolwiek przebieg fali. W momencie, gdy pomiar zostanie wykonany i wykorzystany, znika. Nie ma żadnego bufora z ostatnimi dziesięcioma sekundami siedzącego w pamięci i czekającego na przesłanie.
Oto co „analizowane wyłącznie na twoim urządzeniu” naprawdę oznacza w praktyce. Analiza to trochę matematyki działającej wewnątrz karty przeglądarki, wykorzystującej standardową funkcję audio sieciowego, zbudowaną dokładnie do tego rodzaju przetwarzania sygnału na żywo. Nic z twojego głosu, twoich słów ani hałasu z otoczenia nie podróżuje nigdzie indziej.
Dlaczego kalibracja jest pierwsza
Zanim zacznie się twój przejazd, tryb mikrofonu prosi cię o ciszę przez mniej więcej sekundę. To nie gra potajemnie nagrywająca twój odcisk głosowy, po prostu poznaje poziom bazowego szumu twojego pokoju. Cicha sypialnia i hałaśliwa kuchnia z działającą zmywarką dają bardzo różne poziomy spoczynkowej głośności, a gra potrzebuje tego poziomu bazowego, żeby móc odróżnić „szum tła” od „właśnie krzyknąłeś six seven”.
Pomiń ten krok, mówiąc podczas kalibracji, a gra może później błędnie odczytać twój normalny hałas tła jako krzyk, co jest zdecydowanie najczęstszą przyczyną zagmatwanego pierwszego przejazdu.
Bez kont, bez przesyłania, bez transkrypcji
Nie ma tu żadnego rozpoznawania mowy. Gra nigdy nie próbuje ustalić, czy naprawdę powiedziałeś „six seven”, w przeciwieństwie do zwykłego głośnego dźwięku we właściwym momencie, mierzy tylko głośność i wyczucie czasu. To celowa decyzja projektowa: oznacza to, że cały system działa, nigdy nie musząc rozumieć ani przechowywać tego, co powiedziałeś, tylko to, jak głośno i jak szybko zareagowałeś.
Gdy runda się kończy, jedyną rzeczą, która opuszcza twoje urządzenie, jest twój wynik końcowy, powiązany z pseudonimem, jaki wybrałeś, tak samo jak każda inna gra 67 wysyła wynik do rankingu. Sam twój głos nigdy nie odbywa tej podróży.
Jeśli wolisz całkowicie pominąć mikrofon
Niektórzy po prostu nie chcą, żeby jakakolwiek aplikacja dotykała ich mikrofonu, kropka, i to zupełnie uzasadnione stanowisko. Tryb cichego stukania istnieje dokładnie dla takiego przypadku. Te same liczby, te same znaki-pułapki, te same rundy, ten sam kurczący się zegar, po prostu stukasz w ekran w chwili pojawienia się 67 zamiast krzyczeć. Tracisz połowę wzoru punktacji opartą na głośności, ale połowa oparta na reakcji wciąż działa dokładnie tak samo, i mnóstwo graczy i tak woli tę cichszą wersję.
Ciekawi cię, jak te dwa tryby naprawdę wypadają w praktyce. Przeczytaj nasz rozkład trybu cichego stukania albo od razu wskocz do gry. Zagraj w Say 67 w trybie, który wydaje ci się odpowiedni, i pogadaj o tym z innymi graczami na czacie.
